دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 07 23 Comparative Analysis of Mental Health Across Visually Impaired and Sighted Students in Primary Schools: The Moderating Role of Physical Activity تحلیل مقایسه‌ای سلامت روان در دانش‌آموزان با و بدون اختلال بینایی مقطع ابتدایی: نقش تعدیل‌کننده فعالیت بدنی 1 10 2531 FA فرزانه حاتمی دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران غلامرضا لطفی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران ‏ اکرم کرمانی کارشناس ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Journal Article 2025 04 27 Background and Objectives: Visual impairment can affect negatively mental health of people. This study aimed to compare the mental health of primary school students with and without visual ‎impairments with a specific focus on the potential moderating role of physical activity. Methods: This was an applied, ‎descriptive, ex post facto, and field-based study. A total of 103 male and female primary school students from ‎mainstream and special needs schools in Tehran were recruited using purposive and convenience sampling ‎methods. Data were collected using the Child Health Questionnaire (CHQ) and the Physical Activity ‎Questionnaire for Children (PAQ-C). Findings: Two-way multivariate analysis of variance (MANOVA) revealed that ‎while both visual status and physical activity level independently had a significant impact on mental health ‎subscales, but the interaction effect (moderating role) was not significant. Findings clearly indicated that ‎sighted students demonstrated significantly better mental health across all subscales compared to students with ‎visual impairments. Furthermore, students with higher physical activity levels, irrespective of their visual ‎status, reported significantly better mental health across all subscales than their less active counterparts. Conclusion: Based ‎on these findings, it is recommended that educators and sports instructors implement supportive and tailored ‎physical activity programs to promote mental health among students, particularly those with special needs. پیشینه و اهداف: نابینایی و اختلال بینایی می تواند بر سلامت روان افراد تاثیرات منفی متعددی داشته باشد. هدف این پژوهش، مقایسه سلامت روان دانش آموزان با و بدون اختلال بینایی در کودکان مقطع ابتدایی شهر تهران با تاکید بر نقش تعدیل‌کننده فعالیت ‏بدنی بود. روش‌ها‌: این مطالعه کاربردی، توصیفی از نوع علی-پس از وقوع و میدانی بود. 103 دانش‌آموز دختر و پسر ابتدایی از مدارس عادی و استثنایی شهر ‏تهران با روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سلامت کودک‎ (CHQ) ‎و پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی ‏کودکان‎ (PAQ-C) ‎ جمع‌آوری شد‎.‎‏ یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس چند متغیره دوراهه نشان داد که اگرچه هم وضعیت بینایی و هم سطح فعالیت بدنی، هر ‏کدام به طور مستقل، بر خرده‌مقیاس‌های سلامت روان تأثیر معناداری دارند، اما اثر تعاملی (نقش تعدیل‌کننده) بین وضعیت بینایی و سطح فعالیت بدنی ‏معنادار نبود. ‏‎ ‎یافته‌ها به وضوح نشان داد که دانش‌آموزان بینا در تمامی ابعاد سلامت روان به طور معناداری وضعیت بهتری نسبت به دانش‌آموزان دارای ‏اختلال بینایی داشتند‎. ‎همچنین، دانش‌آموزانی که سطح فعالیت بدنی بالاتری داشتند، صرف نظر از وضعیت بینایی، در تمامی ابعاد سلامت روان به طور ‏معناداری بهتر از همتایان کم‌فعال خود بودند.‏‎ نتیجه‌گیری: بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود برای ارتقای سلامت روان دانش‌آموزان، به‌ویژه در گروه‌های دارای ‏نیازهای خاص، برنامه‌های فعالیت بدنی حمایتی و متناسب توسط معلمان و مربیان ورزشی اجرا شود‎.‎

https://risse.sru.ac.ir/article_2531_f77937b64a060f65c83c7b3193d159fc.pdf

دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 07 23 Identification of Technological Driving Forces in Physical Education and Sports Classes Using a Foresight Approach شناسایی نیروهای پیشران تکنولوژی و فن آوری در کلاس تربیت بدنی و ورزش با رویکرد آینده پژوهی 11 18 2532 FA زهره روزبهانی گروه علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران میترا ایازی گروه علوم ورزشی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران . شیوا ازادفدا گروه علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 05 03 Background and Objectives: In recent decades, the emergence of modern technologies in the field of education has significantly transformed the structure and content of classrooms. Physical education, as one of the core components of the educational system, is no exception. The integration of emerging technologies—particularly in instructional and training contexts—has become an undeniable necessity. In this regard, identifying the driving forces of technology in physical education classes can facilitate effective development, planning, and investment strategies aimed at enhancing the quality of instruction in this domain. Methods: This study aimed to identify and analyze the technological driving forces in physical education and sports classes. In terms of purpose, the research is applied, and methodologically, it follows a descriptive-analytical design carried out in two distinct phases. The statistical population included experts in the field of physical education—comprising university faculty members, education administrators, physical education teachers, and school sports specialists. A total of 20 participants were selected through purposive sampling. The main analytical tool used was structural cross-impact analysis, implemented via MICMAC software, to identify the key influencing factors in the field of physical education technology. Findings: The analysis led to the identification of 24 influencing factors. Among them, four key components—exercise simulation software, educational augmented reality equipment, biofeedback and instructional feedback devices, and educational simulators—were located in the active (northeastern) quadrant of the influence-dependence map. These were identified as the main technological drivers in physical education classes. Conclusion: Identifying these technological drivers can assist policymakers, educational planners, and physical education teachers in making targeted investments and leveraging modern technologies to enhance the quality of physical education and improve students' learning experiences. پیشینه و اهداف: در دهه‌های اخیر، ورود فناوری‌های نوین به حوزه آموزش، شکل و محتوای کلاس‌های درسی را دستخوش تغییرات اساسی کرده است. تربیت‌بدنی، به‌عنوان یکی از ارکان مهم نظام آموزشی، نیز از این قاعده مستثنی نبوده و بهره‌گیری از تکنولوژی‌های نوظهور، به‌ویژه در زمینه‌های آموزشی و تمرینی، به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است. در این راستا، شناسایی نیروهای پیشران فناوری در کلاس‌های تربیت‌بدنی می‌تواند مسیر توسعه، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری مؤثر را برای ارتقای کیفیت آموزش در این حوزه هموار سازد. روش‌ها‌: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل نیروهای پیشران فناوری و تکنولوژی در کلاس‌های تربیت‌بدنی و ورزش انجام شده است. از نظر هدف، این تحقیق کاربردی و از حیث روش، توصیفی-تحلیلی است که در دو مرحله مجزا صورت گرفته است. جامعه آماری شامل خبرگان حوزه تربیت‌بدنی، شامل اساتید دانشگاه، مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش، معلمان تربیت‌بدنی و کارشناسان ورزش دانش‌آموزی بوده و ۲۰ نفر از آن‌ها به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار تحلیل، روش تحلیل اثرات متقابل (ساختاری) با بهره‌گیری از نرم‌افزارMICMAC بود که برای شناسایی عوامل کلیدی تأثیرگذار در حوزه فناوری تربیت‌بدنی مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: در نتیجه تحلیل، ۲۴ عامل به‌عنوان مؤلفه‌های اثرگذار شناسایی شدند. از میان آن‌ها، چهار عامل کلیدی شامل: نرم‌افزارهای شبیه‌سازی تمرینات، تجهیزات واقعیت افزوده آموزشی، دستگاه‌های بیوفیدبک و بازخورد آموزشی، و شبیه‌سازهای آموزشی، در ناحیه فعال (شمال‌شرقی) نقشه پراکنش قرار گرفتند و به‌عنوان پیشران‌های اصلی فناوری در کلاس‌های تربیت‌بدنی معرفی شدند. نتیجه‌گیری: شناسایی این پیشران‌ها می‌تواند به سیاست‌گذاران، برنامه‌ریزان و معلمان تربیت‌بدنی کمک کند تا با سرمایه‌گذاری هدفمند و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، کیفیت آموزش تربیت‌بدنی را افزایش داده و تجربه یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشند.

https://risse.sru.ac.ir/article_2532_42581da5668b8e345afd9922b7dd67fb.pdf

دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 07 23 A Comparative Analysis in Muscular Strength, Cardiorespiratory Endurance, and Joint Flexibility between Male and Female Students Aged 7-12 Years مقایسه قدرت، استقامت و انعطاف پذیری دختران با پسران 7 تا 12 سال 19 26 2533 FA مسعود شکوهی نیا دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران مجید کاشف گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی تهران، ایران 0000-0001-8551-3371 نغمه اسکندری زاده دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران سجاد افروز دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران Journal Article 2025 04 25 Background and Objectives: Physical differences between boys and girls during school years are a key focus in children’s motor development research. This study aimed to compare the annual growth patterns of strength, endurance, and flexibility in 7- to 12-year-old students to examine sex-specific developmental trajectories. The findings can guide physical education specialists and coaches in designing age- and sex-appropriate training programs to enhance children’s physical health. Methods: This descriptive-analytical cross-sectional study involved 360 primary school students (grades 1 to 6 of the Iranian educational system, 180 girls and 180 boys). From each grade level, 30 girls and 30 boys were randomly selected. Muscular strength and endurance were assessed using the plank test, cardiorespiratory endurance with the step test, and flexibility with the joint range-of-motion test. Data were analyzed using SPSS version 20, with multivariate analysis of variance (MANOVA) at a significance level of P<0.05. Normality of data distribution was confirmed using the Kolmogorov-Smirnov test. Findings: MANOVA revealed significant sex-based differences in physical capabilities (P<0.001). Boys outperformed girls in muscular strength and endurance (plank test) and cardiorespiratory endurance (step test), while girls demonstrated superior flexibility. These differences became more pronounced with age, peaking in the fifth and sixth grades (P<0.001). Conclusion: This study confirms significant sex-specific differences in the physical development patterns of 7- to 12-year-old children. Boys’ superiority in strength and endurance and girls’ advantage in flexibility highlight the need for tailored training programs based on age and sex. These findings provide a foundation for targeted interventions to improve children’s physical health and performance. پیشینه و اهداف: تفاوت‌های جسمانی بین دختران و پسران در سنین مدرسه از موضوعات محوری در رشد حرکتی کودکان است. این مطالعه با هدف مقایسه روند رشد سالانه قدرت، استقامت، و انعطاف‌پذیری در دانش‌آموزان ۷ تا ۱۲ ساله انجام شد تا الگوهای رشد این ویژگی‌ها در دو جنس بررسی شود. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به طراحی برنامه‌های تمرینی متناسب با سن و جنسیت کمک کند و سلامت جسمانی کودکان را ارتقا دهد. روش‌ها‌: این مطالعه توصیفی‌-‌تحلیلی با طرح مقطعی روی ۳۶۰ دانش‌آموز ابتدایی (پایه‌های اول تا ششم نظام آموزشی ایران، 180 دختر و ۱۸۰ پسر) انجام شد. از هر پایه تحصیلی، ۳۰ دختر و ۳۰ پسر انتخاب شدند. قدرت و استقامت عضلانی با آزمون پلانک، استقامت قلبی‌-‌تنفسی با آزمون پله، و انعطاف‌پذیری با آزمون دامنه حرکتی مفاصل ارزیابی شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۰ و تحلیل واریانس چند‌متغیره (در سطح معنی داری p<0.05) تحلیل شدند. نرمال‌بودن داده‌ها با آزمون کولموگروف‌-‌اسمیرنوف تأیید شد. یافته‌ها: تحلیل‌ها تفاوت‌های معناداری در قابلیت‌های جسمانی بین دو جنس نشان داد (p<0.001). پسران در قدرت و استقامت عضلانی (آزمون پلانک) و استقامت قلبی‌-‌تنفسی (آزمون پله) عملکرد بهتری داشتند، درحالی‌که دختران در انعطاف‌پذیری برتر بودند. این اختلافات با افزایش سن، به‌ویژه در پایه‌های پنجم و ششم ابتدایی، تشدید شد (p<0.001). نتیجه‌گیری: این مطالعه تفاوت‌های معنادار در الگوهای رشد جسمانی دختران و پسران ۷ تا ۱۲ ساله را تأیید کرد. برتری پسران در قدرت و استقامت و عملکرد بهتر دختران در انعطاف‌پذیری، بر لزوم طراحی برنامه‌های تمرینی متناسب با جنسیت و سن تأکید دارد. این نتایج می‌تواند راهنمای مداخلات هدفمند برای بهبود سلامت و عملکرد جسمانی کودکان باشد.

https://risse.sru.ac.ir/article_2533_c23ce3c2b6fb0e903950e1328156cf82.pdf

دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 07 31 Comparison of sleep quality and anthropometric variables in active and inactive young women: Relationship between sleep quality and anthropometric variables مقایسه شاخص‌های پیکرسنجی و کیفیت خواب در زنان جوان فعال و غیر فعال : ارتباط کیفیت خواب با شاخص‌های پیکرسنجی 27 36 2534 FA سیدکمال سادات‌حسینی کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی و دبیر تربیت بدنی، آموزش و پرورش استان کرمان، ایران نیلوفر مهدیزاده پژوهشگر و آموزگار ابتدایی، آموزش و پرورش استان کرمان، ایران. مهدی کریمی برنا دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، کرمان، ایران. Journal Article 2025 05 08 Background and Objectives: There is a reciprocal correlation between sleep disturbance and obesity. The aim of present study was to comparison of sleep quality and obesity-related anthropometric variables in active and none-active young women and discover the relationship between sleep quality and obesity-related anthropometric variables. Methods: Thirty healthy young women were assigned in two active [n=15] and none-active [n=15] groups. Sleep quality assessed using the Pittsburgh Sleep Quality Index [PSQI]. The obesity-related anthropometric variables including Body Mass Index [BMI], Body Fat Percent, Waist Circumference [WC], Hip Circumference [HC], Waist – to - Hip circumference Ratio and Waist - to – Height circumference Ratio, measured. The data processed by using SPSS version 22 and Mann-Whitney and Multiple Linear Regression. Findings: The score of sleep quality in active group was significantly lower than none-active group [P=0.033]. There is no significant difference in anthropometric variables between active and none-active group [p≥0.05]. In addition, there is no significant correlation between sleep quality and anthropometric variables in active and none-active group [p≥0.05]. Conclusion: Regular physical activity led to improve sleep quality in young women. However, there is no correlation between sleep quality and obesity-related anthropometric variables. پیشینه و اهداف: : اختلالات خواب و چاقی با یکدیگر ارتباطی دوسویه دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین کیفیت خواب و شاخص‌های پیکرسنجی مرتبط با چاقی و مقایسه آن‌ها در زنان جوان فعال و غیرفعال انجام شده‌است. روش‌ها‌: 30 زن جوان سالم در قالب دو گروه فعال (15نفر) و غیرفعال(15نفر) قرار گرفتند. کیفیت خواب با استفاده از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ ارزیابی گردید. شاخص‌های پیکرسنجی شامل شاخص توده بدن، درصد چربی، دور کمر، دور لگن، نسبت دور کمر به لگن و نسبت دور کمر به قد اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از نرمافزار Spss نسخه 22 و آزمون‌های من ـ ویتنی و رگرسیون خطی چندگانه مورد پردازش قرار گرفت. یافته‌ها: امتیاز شاخص کیفیت خواب در گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال به طور معناداری کمتر بود (033/0P=). تفاوت معناداری در هیچ یک از شاخص‌های پیکربندی گروه فعال در مقایسه با گروه غیرفعال نشان داده نشد (05/0P≥). همچنین، هیچ‌گونه همبستگی معنادار در سطوح شاخص‌های پیکرسنجی و کیفیت خواب گروه فعال با گروه غیرفعال نشان داده نشد (05/0P≥). نتیجه‌گیری: انجام فعالیت‌های‌بدنی منظم منجر به بهبود کیفیت خواب زنان جوان می‌شود. لیکن، همبستگی و ارتباطی میان تغییرات کیفیت خواب و شاخص‌های پیکر سنجی مرتبط با چاقی وجود ندارد.

https://risse.sru.ac.ir/article_2534_adde46e8830bbd2597116f20bb858ea7.pdf

دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 08 03 The effect of blood type on the mental toughness of female high school athletic students تأثیر گروه‌ خونی بر سرسختی ذهنی دانش آموزان دختر ورزشکاردوره متوسطه 37 44 2535 FA راحیل آتشگاهیان دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران رامینا آتشگاهیان دکتری روانشناسی ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران رکسانا آتشگاهیان کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران Journal Article 2025 05 12 Background and Objectives: Personality traits, as one of the three major categories of psychosocial variables influencing stress response, have attracted considerable research attention in recent years. Compared to non-athletes, athletes exhibit distinct psychological and emotional traits, which can enhance their performance and help them achieve optimal outcomes under varying conditions. Identifying factors influencing individuals’ psychological and personality traits can guide us toward better understanding and developing effective strategies for promoting mental health in different populations. The aim of the present study was to investigate the effect of different blood groups on mental toughness among female high school athletes. Methods: The statistical population of this study consisted of all female students participating in the National Championship Sports Competitions for school students across the country, held in the summer of 2022 in Zanjan Province, with a total of 1,011 athletes from various sports disciplines. From this population, a sample of 301 students was selected using simple random sampling based on Morgan’s table. Mental toughness data were collected using the Sports Mental Toughness Questionnaire developed by Sheard and Golby. Data analysis was conducted at both descriptive and inferential levels using statistical tests appropriate to the measurement scales. Normality of the data distribution was confirmed through the Kolmogorov–Smirnov test. One-way ANOVA was applied to examine the differences in mental toughness. Findings: Given that the ANOVA significance level was less than 0.05, it was concluded that there were significant differences in mental toughness among female student athletes based on their blood group. The significance levels in Scheffe’s post-hoc comparisons indicated that athletes with blood group O possessed higher mental toughness than those in other blood groups. Given that the significance level of the ANOVA test is less than 0.05, it is concluded that there is a significant difference in mental toughness among female student athletes based on blood type. Conclusion: The results of the present study showed that students with blood type O positive and negative have higher mental toughness compared to other blood types. It can be said that athletes who possess high mental toughness are more successful in maintaining their performance, coping with stressful situations, and preserving emotional balance. Consequently, mental toughness is a crucial factor in enhancing athletic success. Furthermore, psychological factors such as self-confidence and social support are determinant in increasing mental toughness. پیشینه و اهداف: ویژگی‌های شخصیتی به عنوان یکی از سه دسته متغیرهای روانی - اجتماعی تأثیرگذار بر پاسخ استرس است که طی سالهای اخیر توجه بسیاری از محققان را به خود جلب کرده است. ورزشکاران در مقایسه با افراد غیر ورزشکار دارای ویژگیهای روانی و هیجانی متفاوتی هستند. این ویژگیها می‌تواند عملکرد ورزشکاران را بهبود بخشد و به آنها کمک کند تا در شرایط متفاوت بهترین بازده را داشته باشند. شناخت عوامل مؤثر بر ویژگی‌های روانی و شخصیتی افراد می‌توانند ما را در شناخت بهتر و ارائه راهکارهای مناسب‌تر جهت سلامت روان گروه‌های مختلف راهنمایی کند. هدف از پژوهش حاضر تأثیر گروه‌های خونی مختلف بر سرسختی ذهنی دانش آموزان دختر ورزشکار دوره متوسطه می‌باشد. روش‌ها‌: جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی دانش‌آموزان دختر حاضر در مسابقات ورزشی قهرمانی دانش‌آموزان سراسر کشور بود که در تابستان 1401 و با حضور 1011 ورزشکار در رشته‌های مختلف ورزشی و به میزبانی استان زنجان برگزار شد. از این جامعه تعداد 301 دانشجو به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و بر اساس جدول مورگان به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند و اطلاعات سرسختی ذهنی آنها با استفاده از پرسشنامه سرسختی ذهنی ورزشی شیرد و گلبی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه ‌‌وتحلیل داده‌ها از روشهای آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی و از آزمون‌های آماری متناسب با مقیاس داده‌ها استفاده شد. ابتدا نرمال بودن توزیع داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف اسمیرنوف مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. یافته‌ها: با توجه‌ به‌ سطح‌ معنی‌داری‌ آزمون ANOVA که‌ کوچک‌تر از 05/0 می‌باشد، نتیجه گرفته می‌شود که تفاوت معنی‌داری در سرسختی ذهنی در میان ورزشکاران زن دانشجو بر اساس گروه خونی وجود دارد. سطح معنی‌داری مقایسه‌های زوجی در آزمون شفه نشان داد که ورزشکاران دختر با گروه خونی O، سرسختی ذهنی بیشتری نسبت به افراد با گروه‌های خونی دیگر دارند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد دانش‌آموزان با گروه خونی o مثبت و منفی، سرسختی ذهنی بالاتری نسبت به بقیه گروه‌های خونی دارند. می‌توان گفت ورزشکارانی که از سرسختی ذهنی بالایی برخوردارند، در حفظ عملکرد خود، مقابله با موقعیت‌های استرس‌زا و حفظ تعادل عاطفی موفق‌تر هستند. درنتیجه سرسختی ذهنی یک عامل حیاتی در افزایش موفقیت ورزشی است. علاوه بر این، عوامل روانشناختی مانند اعتماد به نفس و حمایت اجتماعی در افزایش سرسختی ذهنی تعیین‌کننده هستند.

https://risse.sru.ac.ir/article_2535_0ccf9e3fd6f0b4e9b4a00d220fbcedac.pdf

دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی مطالعات آموزش علوم ورزشی 2981-1414 3 1 2025 07 23 The relationship between job burnout and mental health of physical education teachers in Chaharmahal and Bakhtiari province ارتباط بین تحلیل رفتگی شغلی و سلامت روانی معلمان تربیت بدنی استان چهارمحال و بختیاری 45 52 2536 FA محمود همتیان دهکردی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 06 15 Background and Objectives: Paying attention to maintaining and promoting the physical and mental health of teachers is one of the most important health ‎issues. Job burnout is one of the occupational hazards that has received attention in recent years. In addition to adverse ‎physical effects, this problem also has numerous psychological complications. The purpose of this study is to investigate the ‎relationship between job burnout and mental health of physical education teachers in Chaharmahal and Bakhtiari province. Methods: The ‎present research method is applied in terms of purpose, descriptive in terms of survey method, and field in terms of data ‎collection. The statistical population of the study is 160 physical education teachers in Chaharmahal and Bakhtiari province, and ‎the statistical sample of the study was considered to be 113 people using the Krejci and Morgan table. The statistical ‎population of the study is 160 physical education teachers in Chaharmahal and Bakhtiari province, and the statistical sample of ‎the study was considered to be 113 people using the Krejci and Morgan table. For this purpose, to achieve this goal, two ‎questionnaires on job burnout and mental health, whose validity was calculated through Cronbach's alpha coefficient, and a ‎personal characteristics checklist. The entire population, which consisted of 113 people, was provided as a sample. After ‎completion, the information related to the research samples was analyzed using two-group t-test statistical models, one-way ‎analysis of variance, regression analytical models, and Pearson's correlation coefficient at a significant level (p<0.05 and ‎p<0.01). Findings: The results of this study showed that there is a significant negative relationship between burnout and mental health. ‎This means that as burnout increases, employees' mental health decreases, and as burnout decreases, mental health ‎increases. Conclusion: Other research results showed that field of study, participation in in-service courses, and region are generally ‎ineffective, but age, marital status, level of education, and employment history are effective in the level of burnout and mental ‎health of employees.‎ پیشینه و اهداف: توجه به حفظ و ارتقاء سلامت جسمی و روانی معلمان از مهمترین مقوله های بهداشتی به شمار می آید. فرسودگی شغلی از جمله خطرات کاری است که در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است که این مشکل علاوه بر بروز اثرات نامطلوب جسمی ، عوارض روانی متعددی نیز به همراه دارد . هدف از انجام این تحقیق، بررسی ارتباط بین تحلیل رفتگی شغلی و سلامت روانی معلمان تربیت بدنی استان چهارمحال و بختیاری می باشد. روش‌ها‌: روش تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر نوع جمع آوری دادهها، میدانی است. جامعه آماری تحقیق160 نفر از معلمان تربیت بدنی استان چهارمحال و بختیاری می باشد که نمونه آماری تحقیق با استفاده از جدول کرجسی و مورگان برابر با 113 نفر در نظر گرفته شد. به همین منظور برای دست یابی به این هدف دو پرسشنامه تحلیل رفتگی شغلی و سلامت روان که اعتبار آنها از طریق ضریب آلفا کرونباخ محاسبه شد و یک چک لیست مشخصات فردی، در اختیار کل جامعه که 113 نفر که بعنوان نمونه بودند قرار گرفت و پس از تکمیل ، اطلاعات مربوط به عنوان نمونه های تحقیق با استفاده از مدل های آماری t دو گروه مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه، مدل های تحلیلی رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون، در سطح معنی داری (05/0 و 01/0 p< ) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته‌ها: نتایج این تحقیق نشان داد ارتباط منفی معنی داری بین تحلیل رفتگی و سلامت روانی وجود دارد. بدین معنی که با افزایش تحلیل رفتگی، سلامت روانی کارمندان کاهش می یابد و همچنین با کاهش تحلیل رفتگی، سلامت روانی افزایش می یابد. نتیجه‌گیری: از دیگر نتایج تحقیق نشان داده شد که رشته تحصیلی، شرکت دردوره های ضمن خدمت، مناطق در مجموع بی تأثیر است، اما سن، وضعیت تأهل، میزان تحصیلات و سابقه کارمندی در میزان تحلیل رفتگی و سلامت روانی کارمندان تأثیرگذار است.

https://risse.sru.ac.ir/article_2536_b108d137119fcb91395d89cc2813d9de.pdf